ZSZ fotka  
Zespół Szkół Zawodowych im. Witolda Biernawskiego w Świebodzinie RSS

Zgłoś błąd na stronie

pisz do webmastera

Spam Poison

Allegro - największe aukcje internetowe, najniższe ceny! Kup i sprzedaj!

stat4u

mgr inż. Jolanta Bednarska
Bilans osobisty

Przygotowanie do podejmowania przez uczniów decyzji i planowania kariery następuje między innymi poprzez kształtowanie umiejętności samopoznania i samooceny predyspozycji psychofizycznych. Szkolny system doradztwa zawodowego powinien pomagać uczniom w obiektywnej ocenie znajomości samego siebie. Samoocena związana jest z poczuciem wartości własnej osoby.

Człowiek o wysokim poczuciu własnej wartości podejmuje dobrze przemyślane decyzje (również zawodowe) i sensownie zachowuje się w sytuacjach konfliktowych.

Opracowanie to zawiera scenariusze zajęć ułatwiających dokonanie bilansu osobistego ucznia.

  1. Moje wady i zalety.
  2. Jaki jestem?
  3. Samoocena (zwierzęta).
  4. Autoprezentacja (metafora).
  5. Samoocena (wyobraź sobie).
  6. Ocena samego siebie.
  7. Ocena samego siebie (filiżanka).
  8. Samoświadomość (herb).
  9. Poczucie swojej wartości.


Scenariusz 1: Moje wady i zalety

Cele:

  • rozwijanie świadomości swoich wad i zalet,
  • poznanie swoich mocnych i słabych stron,
  • kształtowanie świadomości siebie,
  • zaspokojenie potrzeby mówienia o sobie.

Metody:

  • pogadanka,
  • ekspresji plastycznej,
  • burza mózgów.

Forma organizacyjna:

  • wychowanie poprzez działalność indywidualną, grupową i zespołową

Forma przedmiotowa:

  • poznawcza,
  • twórcza,
  • problemowa.

Pomoce:

  • własnoręcznie sporządzona karta ćwiczeń "Moje zalety i wady",
  • długopisy.

Sposób realizacji:

  • uczniowie wypełniają karty ćwiczeń "Moje zalety i wady", osoba prowadząca podkreśla, że więcej uwagi należy poświęcić rubryce "zalety",
  • uczniowie omawiają wypełnione karty w parach lub 5-8 osobowych zespołach,
  • uczniowie podkreślają trzy zalety i dwie wady, które uważają za najważniejsze i określają swoje mocne i słabe strony,
  • uczniowie kolejno prezentują swoje mocne i słabe strony, koledzy z ławki komentują trafność wyboru.

Podsumowanie:

  1. W ćwiczeniu tym nacisk kładzie się na rubrykę "zalety", aby wzmocnić poczucie własnej wartości uczniów.
  2. Koledzy pozwalają utwierdzić się w przekonaniu o umiejętności obiektywnej oceny samego siebie, lub braku tej umiejętności.
  3. Na zakończenie tego ćwiczenia można zadać następujące pytania:
    • Czy zdziwiła was ilość zalet jaką posiadacie?
    • Którą rubrykę łatwiej było wam wypełnić?
    • Jak można pozbyć się posiadanych wad? Czy to jest trudne?
    • Czy posiadacie jakieś cechy, które w pewnych sytuacjach mogą okazać się pozytywne, a w innych negatywne?
    • Czy trudno jest dokonać obiektywnej samooceny?
Karta ćwiczeń:
Moje zalety:Moje wady:
 
 
 


Scenariusz 2: Jaki jestem?

Cele:

  • rozwijanie świadomości swoich wad i zalet,
  • poznanie swoich mocnych i słabych stron,
  • kształtowanie świadomości siebie,
  • zaspokojenie potrzeby mówienia o sobie.

Metody:

  • pogadanka,
  • ekspresji plastycznej,
  • burza mózgów.

Forma organizacyjna:

  • wychowanie poprzez działalność indywidualną, grupową i zespołową.

Forma przedmiotowa:

  • poznawcza,
  • twórcza,
  • problemowa.

Pomoce:

  • własnoręcznie sporządzona karta ćwiczeń "Jaki jestem?,
  • długopisy.

Sposób realizacji:

  • prowadzący zadaje uczniom pytania:
    • Gdyby ktoś poprosił was o opowiedzenie o waszych zaletach, jak byście się czuli?
    • Dlaczego niektórym ludziom łatwiej jest mówić o swoich wadach niż zaletach?
    • Jak się czujecie, kiedy ktoś prosi was o opowiedzenie o zaletach innej osoby?
    • Dlaczego trudno jest powiedzieć komuś o jego zaletach?
  • uczniowie wypełniają karty ćwiczeń "Jaki jestem?,
  • uczniowie omawiają wypełnione karty w parach,

Podsumowanie:

  1. W ćwiczeniu tym nacisk kładzie się na obiektywne określenie swoich zalet, aby wzmocnić poczucie własnej wartości,
  2. Koledzy pozwalają utwierdzić się w przekonaniu o umiejętności obiektywnej oceny samego siebie, lub braku tej umiejętności.
  3. Na zakończenie tego ćwiczenia można zadać następujące pytania:
    • Czy twój obraz samego siebie, pokrywa się z tym jak ciebie widzą inni?
    • Czy potrafisz znaleźć swoje mocne i słabe strony?
    • Czy trudno jest dokonać obiektywnej samooceny?

Karta ćwiczeń 1:

Dwie cechy własnego wyglądu, które podobają się tobie:  
 
 
 
 
Dwie cechy osobowości, z których nie jesteś zadowolony:  
 
 
 
 
Umiejętność lub talent, który posiadasz  
 
 
 
 
Osiągnięcie, z którego jesteś zadowolony:  
 
 
 
 
Szczególnie dobre relacje z jakąś osobą:  
 
 
 
 
Marzenie, w którym realizują się twoje najlepsze cechy:  
 
 
 
 



Karta ćwiczeń 2:

Co umiesz robić najlepiej? (wymień wszystkie umiejętności, nie pomijając nawet drobnych, takich jak: gotowanie, pisanie na maszynie)  
 
 
 
 
W jakiej dziedzinie masz najwięcej wiadomości, doświadczenia?  
 
 
 
 
Co w sytuacji w jakiej się znajdujesz, można by zaliczyć do czynników ułatwiających ci osiągnięcie sukcesu?  
 
 
 
 
Co mógłbyś robić bardzo dobrze, gdyby zostały spełnione warunki (takie jak uzyskanie środków do działania, przeszkolenie, nabycie nowych doświadczeń, umiejętności, itp.)  
 
 
 
 
Do jakich funkcji (stanowisk), czy zadań nadajesz się najlepiej? (zapomnij na chwilę o rzeczywistości, puść wodze fantazji)  
 
 
 
 
Wymień zdolności, cechy charakteru, które uważasz za swoje zalety oraz walory fizyczne.  
 
 
 
 
Czy masz jakieś dodatnie cechy rzadko spotykane? (nie muszą one osiągać poziomu nieprzeciętnego, wystarczy,że są rzadkie w twoim środowisku)  
 
 
 
 

Źródło: B. Czarniawska, W. Nocuń, J. Szmagalski "Kierowanie w kulturze. Perspektywa sukcesu". COMUK 1985r.



Scenariusz 3: Samoocena (zwierzęta)

Cele:

  • rozwijanie świadomości swoich wad i zalet,
  • poznanie swoich mocnych i słabych stron,
  • kształtowanie świadomości siebie,
  • zaspokojenie potrzeby mówienia o sobie.

Metody:

  • pogadanka,
  • ekspresji plastycznej,
  • burza mózgów.

Forma organizacyjna:

  • wychowanie poprzez działalność indywidualną, grupową i zespołową.

Forma przedmiotowa:

  • poznawcza,
  • twórcza,
  • problemowa.

Pomoce:

  • kartka papieru,
  • długopisy.

Sposób realizacji:

  • prowadzący rozdaje uczniom kartki,
  • uczniowie na kartkach przedstawiają siebie jako zwierzęta, które powinny posiadać takie cechy jak piszący (nie należy niczego pisać oprócz nazwy zwierzęcia - drukowanymi literami),
  • kartkę z napisem należy złożyć i położyć na podłodze,
  • uczniowie kolejno losują jedną kartkę (nie swoją),
  • na wylosowanych kartkach uczestnicy wpisują wszystkie cechy, jakie ich zdaniem powinno posiadać zwierzę, którego nazwa jest na kartce,
  • uczniowie kolejno pokazują wylosowane kartki i odczytują wypisane cechy. Grupa odgaduje autorów.

Podsumowanie:

  1. Należy pamiętać o tym, że wypisywane cechy mają być wyłącznie pozytywne.
  2. Po odgadnięciu autorstwa kartka wraca do autora.
  3. Na zakończenie tego ćwiczenia można zadać następujące pytania:
    • Czy trudno było zdecydować jakie zwierzę najlepiej ciebie reprezentuje?
    • Czy trudno było odgadnąć autorów poszczególnych zwierząt?
    • Czy ćwiczenie to wprawiło ciebie w dobry nastrój?


Scenariusz 4: Autoprezentacja (metafora)

Cele:

  • rozwijanie świadomości swoich wad i zalet,
  • poznanie swoich mocnych i słabych stron,
  • kształtowanie świadomości siebie,
  • zaspokojenie potrzeby mówienia o sobie

Metody:

  • pogadanka,
  • ekspresji plastycznej,
  • burza mózgów

Forma organizacyjna:

  • wychowanie poprzez działalność indywidualną, grupową i zespołową

Forma przedmiotowa:

  • poznawcza,
  • twórcza,
  • problemowa

Pomoce:

  • kartka papieru
  • długopisy

Sposób realizacji:

  • prowadzący rozdaje uczniom kartki,
  • uczniowie losują kartki z metaforami (np. mebel, pogoda, dom, wiatr, rzeka, ptak, statek, samochód, itd.),
  • na kartkach uczniowie piszą tekst "Gdybym był .....(metafora), to byłbym ....(5 cech metafory), np. gdybym był drzewem, to byłbym wielkim, solidnym, smukłym, zielonym i zdrowym drzewem,
  • uczniowie kolejno czytają pełne zdanie z wypisanymi cechami.
  • grupa komentuje trafność oceny własnej osoby.

Podsumowanie

  1. Należy pamiętać o tym, że wypisywane cechy mają być wyłącznie pozytywne.
  2. Na zakończenie tego ćwiczenia można zadać następujące pytania:
    • Czy trudno było zdecydować jakie cechy wybrać?
    • Czy koledzy potwierdzili trafność cech prezentowanych przez was?
    • Czy ćwiczenie to wprawiło ciebie w dobry nastrój?


Scenariusz 5: Samoocena (wyobraź sobie)

Cele:

  • kształtowanie świadomości siebie,
  • zaspokojenie potrzeby mówienia o sobie.

Metody:

  • pogadanka,
  • ekspresji plastycznej,
  • burza mózgów

Forma organizacyjna:

  • wychowanie poprzez działalność indywidualną, grupową i zespołową

Forma przedmiotowa:

  • poznawcza,
  • twórcza,
  • problemowa

Pomoce:

  • własnoręcznie sporządzona karta ćwiczeń "Wyobraź sobie",
  • długopisy

Sposób realizacji:

  • uczniowie wypełniają karty ćwiczeń "Wyobraź sobie",
  • uczniowie omawiają wypełnione karty w parach lub w całej grupie, motywując swoje decyzje

Podsumowanie:

  1. Ćwiczenie to wymaga od uczestników twórczego myślenia.
  2. Na zakończenie tego ćwiczenia można zadać następujące pytania:
    • Czy twój obraz samego siebie, pokrywa się z tym jak ciebie widzą inni?
    • Czy potrafisz znaleźć swoje mocne i słabe strony?
    • Czy trudno jest dokonać obiektywnej samooceny?
    • Czy łatwo jest dzielić się swoimi myślami z innymi ludźmi?


Karta ćwiczeń:


rys


Scenariusz 6: Ocena samego siebie

Cele:

  • hierarchizacja "spraw życiowych",
  • uświadomienie ważnych i mało ważnych problemów w życiu,
  • kształtowanie świadomości siebie,
  • zaspokojenie potrzeby mówienia o sobie

Metody:

  • pogadanka,
  • ekspresji plastycznej,
  • burza mózgów

Forma organizacyjna:

  • wychowanie poprzez działalność indywidualną, grupową i zespołową

Forma przedmiotowa:

  • poznawcza,
  • twórcza,
  • problemowa

Pomoce:

  • własnoręcznie sporządzona karta ćwiczeń "Ocena samego siebie",
  • długopisy

Sposób realizacji:

  • uczniowie wypełniają karty ćwiczeń "Ocena samego siebie",
  • uczniowie omawiają wypełnione karty w parach lub z całą grupą,
  • uczniowie kolejno prezentują swoje problemy, koledzy z ławki komentują

Podsumowanie:

  1. W ćwiczeniu tym nacisk kładzie się na hierarchizację tego, co jest dla uczniów ważne w życiu.
  2. Uczniowie precyzują problemów nękających ich w życiu codziennym.
  3. Na zakończenie tego ćwiczenia można zadać następujące pytania:
    • Czy zdziwiła was ilość zalet jaką posiadacie?
    • Którą rubrykę łatwiej było wam wypełnić?
    • Jak można pozbyć się posiadanych wad? Czy to jest trudne?
    • Czy posiadacie jakieś cechy, które w pewnych sytuacjach mogą okazać się pozytywne, a w innych negatywne?
    • Czy trudno jest dokonać obiektywnej samooceny?

Karta ćwiczeń:

Naprawdę ważne jest dla mnie:  
 
 
 
 
To, co nie jest dla mnie ważne, ale co muszę robić, to:  
 
 
 
 
Przeszkoda, którą chcę pokonać lub problem, który chcę rozwiązać to:  
 
 
 
 


Scenariusz 7: Ocena samego siebie (filiżanka)

Cele:

  • rozwijanie świadomości swoich wad i zalet,
  • poznanie swoich mocnych i słabych stron,
  • kształtowanie świadomości siebie,
  • zaspokojenie potrzeby mówienia o sobie i o innych,
  • uświadomienie sobie zależności pomiędzy komunikatami pozytywnymi a szacunkiem do samego siebie

Metody:

  • pogadanka,
  • ekspresji plastycznej,
  • burza mózgów

Forma organizacyjna:

  • wychowanie poprzez działalność indywidualną, grupową i zespołową

Forma przedmiotowa:

  • poznawcza,
  • twórcza,
  • problemowa

Pomoce:

  • rysunek filiżanki dla każdego ucznia,
  • długopisy

Sposób realizacji:

  • prowadzący pyta uczestników, czy mają trudności z mówieniem komplementów i reagowaniem na nie; następuje dyskusja,
  • prowadzący odczytuje grupie poniższy tekst:

Wyobrażamy sobie nasze poczucie własnej wartości jako filiżankę. Kiedy jesteśmy z siebie zadowoleni, nasze filiżanki są pełne, kiedy nie - prawie puste. Nasze filiżanki mogą napełniać inni ludzie, mówiąc o nas dobrze. Z kolei my możemy napełniać ich filiżanki, mówiąc dobrze o nich. Jeśli nasze filiżanki są niemal puste, nie mamy ochoty dzielić się ich zawartością z innymi. I przeciwnie, jeżeli są pełne chętnie dzielimy się ich zawartością. Filiżanki innych ludzi opróżniają się, kiedy mówimy im rzeczy złe i bolesne. Jeżeli będziemy ciągle opróżniać filiżanki innych, nasze własne też nie będą napełniane. Kiedy mówimy komuś coś dobrego, ale sami w to nie wierzymy, nie napełniamy jego filiżanki. Człowiek ten słucha nas z filiżanką w wyciągniętej dłoni, ale nic do niej nie wpada.

Czy zdarza się, że wasze filiżanki są tak pełne, że ich zawartość aż się wylewa?

Co się dzieje wówczas z tą nie mieszczącą się w nich zawartością?

  • toczy się dyskusja na temat tekstu i pytań,
  • każdy uczestnik otrzymuje rysunek filiżanki i rysuje poziom obrazujący poczucie własnej wartości,
  • uczestnicy rozchodzą się po sali i "napełniają" filiżanki innych kolegów, wypowiadając o nich pozytywne stwierdzenia i podnosząc poziom w filiżankach.

Podsumowanie:

  1. W ćwiczeniu tym nacisk kładzie się na obiektywne określenie swoich zalet, aby wzmocnić poczucie własnej wartości,
  2. Koledzy pozwalają utwierdzić się w przekonaniu o umiejętności obiektywnej oceny samego siebie.
  3. Na zakończenie tego ćwiczenia można zadać następujące pytania:
    • Czy trudno jest napełniać filiżanki innych, czyli wypowiadać się o nich pozytywnie?
    • Jeśli tak, to dlaczego? Jeśli nie, to dlaczego?
    • Co czuliście, kiedy napełniano wasze filiżanki?
    • W jaki sposób można napełniać filiżanki przyjaciół lub osób, których nie znamy zbyt dobrze czy członków rodziny?

Karta ćwiczeń:

rys


Scenariusz 8: Samoświadomość (herb)

Cele:

  • rozwijanie świadomości swoich wad i zalet,
  • uświadomienie najważniejszych wartości w życiu,
  • kształtowanie świadomości siebie,

Metody:

  • pogadanka,
  • ekspresji plastycznej,
  • burza mózgów

Forma organizacyjna:

  • wychowanie poprzez działalność indywidualną, grupową i zespołową

Forma przedmiotowa:

  • poznawcza,
  • twórcza,
  • problemowa

Pomoce:

  • karta ćwiczeń "Herb",
  • długopisy

Sposób realizacji:

Herb symbolizuje to, kim jesteś. W średniowieczu herby, haftowane na lekkich tkaninach, noszono na zbrojach. Dzięki nim można było zorientować się, jakie imię nosił rycerz, jaka była jego pozycja społeczna, jakie miał osiągnięcia i ambicje. Jeden herb należał albo do jednej osoby, albo do całej rodziny. Na załączonym rysunku schematycznym herbu należy umieścić w odpowiednich miejscach:

  1. Dwie cechy, jedną - ilustrującą to, w czym jesteśmy bardzo dobrzy, drugą - w czym chcemy być lepsi.
  2. Cechę przedstawiającą jedną z naczelnych wartości naszego życia, coś niezwykle ważnego, z czego nie zrezygnujemy nigdy.
  3. Cechę przedstawiającą wartość szczególnie cenioną w naszej rodzinie. Należy wybrać taką wartość, której prymat uznaliby prawdopodobnie wszyscy członkowie naszej rodziny.
  4. Cechę przedstawiającą to, co byśmy wybrali, gdyby wszystko, czego tylko się tkniemy, świetnie wychodziło i gdybyśmy mogli osiągnąć, co tylko chcemy.
  5. Wartość, w którą mocno wierzymy i w którą by wszyscy wierzyli.
  6. Cztery słowa, które chcielibyśmy usłyszeć od innych o sobie.
    • co nasze herby mówią o nas samych?
    • co nasze herby mówią o naszych rodzinach?

Podsumowanie:

  1. Ćwiczenie ma pomóc uczniom w uświadomieniu sobie najważniejszych dla nich wartości oraz pokazać jak ważne jest publiczne ich potwierdzenie czyli "umieszczenie w herbie".
  2. Uczniowie porównują swoje herby w parach lub w małych grupach.
  3. Na zakończenie tego ćwiczenia można zadać następujące pytania:
    • Którą część herbu było najłatwiej wam wypełnić, a którą najtrudniej?
    • Co jeszcze można umieścić w herbie?
    • Co by się działo, gdyby wszyscy nosili swoje herby?
    • W jaki sposób pokazujesz innym ludziom, jakie wartości wyznajesz?

Karta ćwiczeń:

rys


Scenariusz 9: Poczucie swojej wartości

Cele:

  • rozwijanie poczucia własnej wartości,
  • kształtowanie poczucia wartości siebie,
  • zaspokojenie potrzeby mówienia o sobie

Metody:

  • pogadanka,
  • ekspresji plastycznej,
  • ankieta

Forma organizacyjna:

  • wychowanie poprzez działalność indywidualną, grupową i zespołową

Forma przedmiotowa:

  • poznawcza,
  • twórcza,
  • problemowa

Pomoce:

  • ankieta - test KAS (Drwal, Wilczyńska)
  • długopisy

Sposób realizacji:

  • uczniowie wypełniają test KAS,
  • uczniowie wpisują wyniki do klucza i obliczają ilość punktów,
  • uczniowie identyfikują poczucie własnej wartości na podstawie klucza,
  • uczniowie komentują wyniki testu

Podsumowanie:

  1. W ćwiczeniu tym nacisk kładzie się na rzetelną ocenę swojej osobowości przy udzielaniu odpowiedzi.
  2. Na zakończenie tego ćwiczenia można zadać następujące pytania:
    • Czy zdziwiła was ocena poczucia własnej wartości na podstawie testu?
    • Ile osób znalazło się w pierwszej grupie, ile w drugiej a ile w trzeciej?
    • Jak podnieść poczucie własnej wartości?
    • Którym ludziom jest najłatwiej żyć - zaniżonym, adekwatnym czy zawyżonym poczuciem własnej wartości? Dlaczego?

Bibliografia:

  1. Praca pod kierunkiem A. Dolińskiego "Jestem... myślę... działam... czyli jak przygotować młodzież do wejścia na rynek pracy" - Chorągiew Ziemi Lubuskiej ZHP,
  2. "Jak żyć z ludźmi" (Umiejętności interpersonalne) - program profilaktyczny dla młodzieży - MEN 1995r.
  3. Materiały z kursu "Wprowadzenie ucznia szkoły ponadgimnazjalnej do świata pracy" - WOM Gorzów 2002r.
Valid XHTML 1.0 Strict
Valid CSS!
[Valid RSS feed]
:: Aktualizacja: 1 stycznia 1970 r. ::
:: Copyright © 1996-2009 ZSZ Świebodzin ::